تأثیرپذیری جرم از فقر و حاشیه‌نشینی و راهکارهای پیشگیری از آن

نویسنده

دانشجوی دکترای حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه شیراز و پزوهشگر ناجا

چکیده

حاشیه‌نشینی یکی از پدیده‌هایی است که از فقر، مهاجرت بی‌رویه و ... نشأت می‌گیرد. این پدیده در عین‌حال که نتیجه و حاصل معضلات اجتماعی و به‌ویژه اقتصادی است، موجب بروز مسائل و مشکلات دیگری هم چون بزهکاری و جرم می‌گردد. هدف از این نوشتار تبیین مفهوم حاشیه‌نشینی و علل آن، عوامل گسترش حاشیه‌نشینی و نیز بررسی تأثیرپذیری جرائم از فقر و مناطق حاشیه‌نشین و درنهایت ارائه راهکارهای پیشگیری از جرم در مناطق حاشیه‌نشین می‌باشد. این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای انجام گرفته است. به‌موجب نتایج حاصله، فقر و حاشیه‌نشینی تأثیر بسزایی در افزایش جرائم داشته و مناطق حاشیه‌نشین به دلیل دارا بودن ویژگی‌هایی همچون تنوع فرهنگی، قومی، ملیتی، تراکم جمعیت، فقر و بیکاری و بی‌هویتی فرصت مناسبی برای پیدایش و ترویج بزهکاری ایجاد می‌کنند. از آنجا که در شهرها افراد، شناختی از یکدیگر ندارند متعاقب آن کنترل و نظارت اجتماعی بر عملکرد آنان از میان رفته و موجب شکل‌گیری نابهنجاری‌های اجتماعی و شدت ارتکاب جرائم شده است؛ از این جهت لزوم کنترلِ مناطق حاشیه‌نشین و جلوگیری از گسترش آن با اصلاح فضای شهری و حذف ریشه‌های فقر و بیکاری و نیز توجه جدی مسئولین امر به این مهم، بیش‌ازپیش احساس می‌شود.

کلیدواژه‌ها