ارزیابی عدالت فضایی درتوزیع خدمات عمومی و تاثیر آن بر میزان امنیت بر سکونتگاه های حاشیه ای (مطالعه موردی: شهرستان کرج)

نویسنده

چکیده

خدمات شهری به عنوان ابزار مدیریت توسعه شهری و عامل اصلی تداوم حیات شهری است که بدون آن زندگی شهروندان از فعالیت بازمی‌ماند. پراکنش بهینه و عادلانه آن منطبق با خواست مردم در فرآیند برنامه ریزی شهری از اهمیت زیادی برخوردار است. توزیع نابرابر شبکه معابر، سطح روشنایی و فضای سبز و غیره، مدیریت شهری را نه تنها در ارائه خدمات عمومی شهر به شهروندان با مشکل روبه رو ساخته است، بلکه امنیت شهری را نیز در مناطق مختلف افزایش یا کاهش داده است. پژوهش حاضر با استقاده از روش پیمایش و تدوین فرضیات از یک سو و ارائه آمار معتبر از سوی دیگر قصد دارد به ارزیابی عدالت جغرافیایی درتوزیع خدمات عمومی و تاثیر آن بر میزان امنیت بر سکونتگاه های حاشیه ای شهر کرج بپردازد؛ این تحقیق با استفاده از روش «نمونه گیری خوشه ای» و «تصادفی» نمونه گیری شده است و نتایج نشان می‌دهد که بین امنیت شهری سکونتگاه های غیر رسمی و توزیع عادلانه خدمات شهری، شاخص های فرهنگی- آموزشی، شاخص های بهداشتی - درمانی، شاخص های کالبدی و کاربری، شاخص های رفاهی و تفریحی ، شاخص های تأسیسات و تجهیزات شهری دسترسی و امنیت شهری سکونتگاه های غیر رسمی رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه‌ها