راهکارهای حل مشکلات مناطق حاشیه نشین (اسکان غیر رسمی)

نویسندگان

1 دانشیار گروه آموزشی جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی- واحدتهران مرکزی

2 دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد شهر ری

چکیده

در این مقاله برای حل مشکلات حاشیه­ نشینی از روش­هایی جهت پیشگری اسکان غیر رسمی و ارتقا وضعیت زندگی و کاهش فقر استفاده شده است. اسکان غیر رسمی، ﭘدیده نابرابری، فقر اقتصادی و از سویی نادیده گرفتن اقشار کم درآمد در برنامه­ریزی، به­ویژه برنامه­ریزی­های کالبدی و مسکن شهری است که اغلب در حوزه­های تمرکز ثروت نمودار می گردد. در ایران نیز به موازات رشد شهر نشینی، گسترش محلات فقیرنشین به ویژه سکونتگاه­های غیر رسمی از ﭘدیده های فراگیر شهر معاصر بوده است. حضور ایران در نظام سرمایه­داری جهانی با تبدیل شهرها به نقاط ثقل تولید، توزیع، مصرف و سرمایه همراه بود. اهمیت این مقاله پیشگیری از شکل­گیری این­گونه جوامع حاشیه­نشین با برنامه­ریزی­های مناسب توسط مسئولین، برنامه­ریزی­های شهری و روستایی برای جلوگیری از گسترش بی­رویه شهرها و تحت نظم در آوردن توسعه شهر و روستا در ارتباط با هم در مجموع روشی که برای این مقاله از آن استفاده شده است روش توصیفی - تحلیلی است که به استخراج اسناد، اطلاعات، روش­ها و مکتب­ های مربوط به موضوع ﭘرداخته می شود، در نظر گرفتن اقشار کم­درآمد در برنامه ­ریزی­ های کلان و ملی، منطقه ای و محلی و شهروند دانستن جمعیت ساکن در مساکن غیر رسمی از سوی نهادهای شهری به ویژه شهرداری­ ها لازم و ضروری است.

کلیدواژه‌ها