مقایسه اثربخشی درمان گروهی NA با درمان نگهدارنده متادون (MMT) در افزایش تاب آوری و هوش معنوی معتادان

نویسندگان

دانشگاه آزاداسلامی واحد (خوراسگان) اصفهان

چکیده

پژوهش حاضر یک پژوهش تجربی است که در آن از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه استفاده شده است. متغیر مستقل در این پژوهش عبارت بود از 48 جلسه آموزش­های دوازده قدم و دوازده سنت NA که در هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 2 ساعت بود. سوال اصلی پژوهش عبارت است از: آیا هوش معنوی و تاب­آوری در گروه­های خودیاری NA در مقایسه با گروه های تحت درمان نگهدارنده با متادون افزایش پیدا می­کند یا نه؟ متغیرهای وابسته در این پژوهش عبارت بودند از نمرات آزمودنی­ها در مقیاس هوش معنوی و مقیاس تاب­آوری در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش به شرح زیر بودند: مقیاس هوش معنوی کینگ دارای 24 گویه می­باشد که چاری و همکاران (1388) اعتبار و روایی این مقیاس را برای استفاده در جامعه ایرانی هنجاریابی کرده­اند. مقیاس تاب­آوری کانرو دیویدسون یک ابزار 25 سوالی است که سازه تاب­آوری را در اندازه­های 5 درجه­ای لیکرت از صفر تا چهار می­سنجد. همچنین برای تجزیه و تحلیل داده­ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد که در آن میانگین­های پس آزمون پس از تعدیل کردن نمره­های پیش آزمون مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج به­دست آمده، فرضیات پژوهش را تائید می­نماید. میانگین نمرات تاب­آوری افراد تحت درمان گروه NA در مقایسه با افرادی که در گروه MMT شرکت می­ کنند، به ­طور معناداری افزایش پیدا می­کند که در نهایت فرضیه­ ها با 05/0>P تائید شدند.

کلیدواژه‌ها