نقش سبک های فرزندپروری و اعتماد اجتماعی در فرار دختران از خانه

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور کنگاور

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحدعلوم و تحقیقات اصفهان

چکیده

زمینه: در بسیاری از موارد فرار دختران یک راهبرد رفتاری انطباق یافته جهت اجتناب از یک وضعیت خانوادگی ناسالم است. از سوی دیگر عوامل اجتماعی چون تجارب منفی در مدرسه و تاثیرات همسالان در بروز این پدیده قابل توجه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش پیش­بینی کنندگی سبک های فرزندپروری و اعتماد اجتماعی در فرار دختران اجرا شد.
روش تحقیق: این بررسی توصیفی بر روی (42) دختر فراری و (42) دختر عادی شهر کرج در سال 1391 به­صورت مقطعی انجام شد. شرکت کنندگان در پژوهش بر اساس نمونه­گیری در دسترس انتخاب و پرسشنامه­های سبک­های فرزندپروری بامریند (1972) و پرسشنامه اعتماد اجتماعی صفاری­نیا و شریف (1389) را تکمیل نمودند. داده­ها با استفاده از نرم افزار آماری تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج تحلیل داده­ها براساس رگرسیون حاکی از آن بود که سبک فرزندپروری سهل­گیرانه و استبدادی پیش­بینی کننده­های مثبت و معنادار و سبک، مقتدرانه پیش بینی کننده منفی و معنادار فرار دختران بود. علاوه براین از میان مولفه های اعتماد اجتماعی، اطمینان پیش بینی کننده منفی و معناداری برای متغیر ملاک بود. نتیجه­گیری: با توجه به اینکه بسیاری از آسیب­های اجتماعی ازکانون خانواده نشأت می­گیرد، لذا سبک­های فرزندپروری ناکارآمد می­تواند زمینه ساز ایجاد مشکلات اجتماعی، هیجانی و رفتاری در نوجوانان باشد.

کلیدواژه‌ها